İslami Yol... » Savm

Oruç, Yemin, Adak ve İtikaf – Büyük İslam İlmihali

Cevahir — Tue, 09 Jun 2009 09:45:47 +0000

Oruç(Savm);
          Orucun Mahiyeti
          Orucun Nevileri
          Oruçların Farz ve Vacip Olmasındaki Sebebler
          Orucun Meşru Olmasındaki Hikmet
          Oruçlu için Müstahab Olan Şeyler
          Orucun Şartları
          Orucun Vakti
          Ramazan Hilâli İle Diğer Hilâllerin Sübutu
          Oruçlara Ait Niyetler
          Oruçlu İçin Mekruh Olan ve Olmayan Şeyler
          Orucu Bozan ve Bozmayan Şeyler
          Kaza Edilmesi Gereken ve Gerekmeyen Oruçlar
          Keffareti Gerektirmeyen Oruçlar
          Oruç Tutmamayı Mubah Kılan Özürler
          Keffaretin Mahiyeti ve Nevileri

Yemin(Kasem);
          Yeminin Mahiyeti ve Yemin Sayılıp Sayılmayan Şeyler
          Kasem Suretiyle Olan Yeminin Nevileri ve Hükümleri
          Yemine Dair Çeşitli Meseleler

Adak(Nezir);
          Nezrin(Adak) Mahiyeti ve Nevileri
          Nezrin Şartları
          Belirli ve Belirsiz, Mutlak ve Muallak Adaklar

İtikfak;
          İtikâfın Mahiyeti, Nevileri ve Teşriî Hikmeti
          İtikâfın Şartları
          İtikâfın Edebleri
          İtikâfa Dair Bazı Meseleler
          İtikâfı Bozan ve Bozmayan Şeyler

Kaynak: Büyük İslam İlmihali – -Ömer Nasuhi Bilmen

Orucun Mahiyeti

Cevahir — Fri, 05 Jun 2009 19:01:23 +0000

             Oruç, ikinci fecirden başlayarak güneşin batışına kadar yemekten, içmekten ve cinsel ilişkiden nefsi kesmek, demektir.
Oruç kelimesinin Arabçası, siyam ve savm’dır ki, nefsi tutmak ve engellemek manasındadır. “Siyam” sözü, Savm’ın çoğulu olarak da kullanılır. Din deyiminde “Müftırat” (oruç bozucu) denilen şeylerden nefsi gerçekten veya hükmen yasaklamak bir imsak (oruç tutmak)’tır. Yanılarak ve unutarak bir şey yeyip içildiği takdirde hükmen imsak bulunmuş olacağından oruç bozulmuş olmaz. Bu konu ileride açıklanacaktır.
             İmsak sözünün karşıtı İftar’dır. Şöyle ki: Hiç oruç tutmamak bir iftar olduğu gibi, güneşin batışından sonra orucu açmak da bir iftardır. Oruçlu iken orucu bozacak bir şeyin yapılması da bir iftardır. İftar eden kimseye “Muftır” denildiği gibi, orucu bozan şeylerden her birine de “Muftir” denilir. Bunun çoğulu “Muftırat”dır.             Ramazan-ı Şerif ayına Şehr-i Sıyam (oruç ayı) denir. Ramazan bayramına da, imsaka son verileceği için İd’-i Fıtır (İftar bayramı) denilir. Bayram anlamına gelen İd’ın çoğulu, A’yad’dır.
             Ramazan orucu, Peygamberin hicretinden bir buçuk sene sonra Şaban ayının onuncu günü farz kılınmıştır. Bunun farziyeti kitab, sünnet ve icma ile sabittir. “Oruç size farz kılındı.” (Bakara sûresi, âyet: 183) âyet-i kerîmesi bunu emretmektedir.
Bu çok mübarek ve pek feyizli ibadete gereği üzere devam edenlere müjdeler olsun!..

Kaynak: Büyük İslam İlmihali - Ömer Nasuhi Bilmen

Hazret-i Dâvûd’dan Kalan Hâtırâ: Savm-ı Dâvûd

Cevahir — Tue, 17 Feb 2009 17:52:06 +0000

Hazret-i Dâvûd’dan Kalan Hâtırâ: Savm-ı Dâvûd

Bir gün oruç tutup bir gün tutmamak demek olan “savm-ı Dâvûd”, Hazret-i Dâvûd’dan ümmet-i Muhammed’e hâtıra kalan bir ibâdettir. Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- en fazîletli orucun “savm-ı Dâvûd” olduğunu beyân buyurmuşlardır.

Amr bin el-Âs -radıyallâhu anh-’ın oğlu Ebû Muhammed Abdullâh -radıyallâhu anh-’ın şöyle dediği rivâyet edilmiştir:

“Vallâhi ömrüm boyunca gündüz oruç tutacağım; gece namaz kılacağım.” diye yemin ettiğimi Nebî -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’e bildirmişlerdi.

Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bana:

“–Böyle söyleyen sen misin?” diye sordu.

Ben de:

“–Anam-babam sana fedâ olsun yâ Rasûlallâh! Evet, ben söyledim.” dedim.

Bana:

“–Senin buna gücün yetmez! Bâzen oruç tut, bâzen ye; bâzen uyu, bâzen (teheccüd) için kalk! Her aydan üç gün oruç tut! Bir iyiliğin karşılığı on mislidir. Bu, bütün seneyi oruçlu geçirmek gibidir.” buyurdu.

Ben:

“–Bundan daha fazlasına muktedirim!” dedim.

“–O hâlde bir gün oruç tut; iki gün iftar et!” buyurdu.

“–Bundan daha fazlasını yapabilirim!” dedim.

“–Öyleyse bir gün oruç tut, bir gün tutma! Bu, Dâvûd -aleyhisselâm-’ın orucudur ve oruçların en mûtedili, en üstünüdür!” buyurdu.

Ben:

“–Bundan fazlasına da güç yetirebilirim!” deyince Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:

“–Bundan daha fazlası olmaz!..” buyurdu. (Buhârî, Savm 55-57, Teheccüt 7; Müslim, Sıyâm 181-193)