Pey­gam­ber Efen­di­miz’in Her Hâ­lü­kâr­da Teb­lî­ğe De­vâm Edi­şi

Al­lâh Ra­sû­lü -sal­lâl­lâ­hu aley­hi ve sel­lem-, kav­mi­nin bü­tün ezâ ve ce­fâ­la­rı­na rağ­men hak­ka dâ­vet­ten bir an ol­sun ge­ri dur­mu­yor­du. Her fır­sat­ta in­san­la­rı hi­dâ­ye­te ça­ğı­rı­yor, mu­hâ­ta­bı­nın du­ru­mu­na gö­re fark­lı usûl­ler­le mu­âme­le edi­yor­du.

Ku­reyş­li­le­rin en güç­lü­le­rin­den ve sır­tı ye­re ge­ti­ri­le­me­yen peh­li­van­la­rın­dan olan Rü­kâ­ne, bir­gün Mek­ke vâ­di­le­rin­den bi­ri­sin­de Ra­sû­lul­lâh -sal­lâl­lâ­hu aley­hi ve sel­lem-’e rast­la­mış­tı. Pey­gam­ber Efen­di­miz ona:

“–Ey Rü­kâ­ne! Sen hâ­lâ Al­lâh’tan kork­ma­ya­cak ve İs­lâm’ı ka­bûl et­me­mek­te di­re­nip du­ra­cak mı­sın? Gel müs­lü­man ol!” di­ye­rek, ken­di­si­ni İs­lâm’a dâ­vet et­ti. Devamı »