Haz­ret-i Pey­gam­ber’in Ba­ba­sı Ab­dul­lâh ile An­ne­si Âmi­ne’nin İz­di­vâ­cı

Haz­ret-i Pey­gam­ber’in bi’se­ti­ne ya­kın dö­nem­de tev­hîd inan­cı yi­ti­ril­miş, Kâ­be ka­vim ve ka­bî­le­le­re âit put­lar­la dol­du­rul­muş, Zem­zem ku­yu­su da ip­tal edil­miş bu­lu­nu­yor­du.

Pey­gam­ber Efen­di­miz’in de­de­si Ab­dül­mut­ta­lib, bir­gün Hicr’de uyur­ken rü­yâ­sın­da ken­di­si­ne Zem­zem ku­yu­su­nu ka­zıp or­ta­ya çı­kar­ma­sı söy­len­di. Da­ha son­ra da bir işâ­ret­le ka­zıl­ma­sı ge­re­ken yer ken­di­si­ne gös­te­ril­di.

Ab­dül­mut­ta­lib ka­zı işi­ne baş­la­dı­ğın­da Ku­reyş­li­ler:

“–Mâ­be­di­mi­zin ya­nı­nı kaz­dır­ma­yız.” di­ye­rek ona mâ­nî ol­du­lar. Ab­dül­mut­ta­lib’in he­nüz on­la­ra kar­şı du­ra­cak gü­cü yok­tu. Bu­nun üze­ri­ne Ab­dül­mut­ta­lib, Al­lâh ken­di­si­ne on ev­lât ve­rir ve bun­lar da onu ko­ru­ya­cak ça­ğa eri­şir­ler­se, on­lar­dan bi­ri­si­ni Kâ­be’nin ya­nın­da kur­bân et­me­yi ada­dı.

Bir müd­det son­ra Ku­reyş­li­ler, Ab­dül­mut­ta­lib’de gör­dük­le­ri bâ­zı hâ­ri­ku­lâ­de hâl ve işâ­ret­ler se­be­biy­le yu­mu­şa­dı­lar ve ona mü­sâ­ade et­ti­ler. Ab­dül­mut­ta­lib ku­yu­yu kaz­dı ve Zem­zem’i or­ta­ya çı­kar­dı. Za­man­la on ev­lâ­dı dün­yâ­ya gel­di ve ken­di­si­ni ko­ru­ya­cak ça­ğa eriş­ti­ler. Bu­nun üze­ri­ne rü­yâ­sın­da: Devamı »