Kur'an'ın Işığında…
[mp3]/wp-content/uploads/2009/10/100-adiyat.mp3[/mp3]
Mekke’de inmiştir. 11 ayettir. Adiyat “koşan at” demektir. Bu sürede insanoğlunun nankörlüğünden, kiyamet günü ortaya çıkacak acıklı durumdan söz edilir.
Türkçe Okunuşu:
Bismillâhirrahmânirrâhîm.
1- Vel’âdiyâti dabhââ.
2- Felmûriyâti gadhââ.
3- Felmuğîrâti subhââ.
4- Fe-eserne bihî neg’ââ.
5- Fe-vesadne bihî cem’ââ.
6- İnnel’insâne lirabbihî lekenûd.
7- Ve innehu’alâ zâlike leşehîd.
8- Ve innehu lihubbilhayri leşedîd.
9- Efelâ ya’lemü izâ bu’sire mâ fîlkubur.
10- Ve hussile mâ fîssudûr.
11- İnne rabbehüm bihim yevmeizin lehabîr.
Meali:
Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla
1- Soluk soluğa koşan (at)lara andolsun,
2- (Tırnaklarıyla) Ateş saçanlara,
3- Sabah vakti baskın yapanlara.
4- Derken, orada tozu dumana katanlara,
5- Bununla bir (düşman) topluluğun orta yerine kadar dalanlara.
6- Gerçekten insan, Rabbine karşı nankördür.
7- Ve gerçekten, kendisi buna şahiddir.
8- Muhakkak o, mal sevgisinden dolayı (bencil ve cimri tutumundan) çok katıdır.
9- Yine de bilmeyecek mi? Kabirlerde olanların ‘deşilip dışa atıldığı,’
10- Göğüslerde olanların derlenip-devşirildiği zamanı?
11- Şüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden gerçekten haberdardır.